ایده کلی: از یک ماژول بوست، یک پاور رومیزی بسازیم

به زبان ساده:

  • یک منبع DC “خام” داری (مثلاً آداپتور ۲۴ ولت، پاور سوئیچینگ یا پاور استیشن لیتیومی ۳S/4S خودت).
  • یک ماژول بوست خوب برمی‌داری که بتواند این ولتاژ را بالا ببرد و کنترل CC/CV داشته باشد.
  • همه را توی یک باکس جمع می‌کنی، ترمینال خروجی می‌گذاری، یک ولت‌متر/آمپر‌متر پنلی (یا همان نمایشگر روی ماژول) را می‌آوری جلو، و تمام: یک منبع تغذیه آزمایشگاهی نیمه‌حرفه‌ای ساختی.

برای توان‌های جدی می‌توان سراغ ماژول‌های قدرتمند مثل “ماژول مبدل افزاینده DC-DC بوست 1500 وات 30 آمپر” در الکترو اکسپرس رفت که ورودی ۱۰ تا ۶۰ ولت را به خروجی ۱۲ تا ۹۰ ولت قابل تنظیم تبدیل می‌کند و هم ولتاژ ثابت دارد هم جریان ثابت. برای آزمایش‌های سبک‌تر، ماژول‌هایی مثل TPS61088 یا بوست ۸۰ وات هم گزینه‌های خوبی هستند.

قدم اول: انتخاب ماژول بوست مناسب

قبل از هرچیز باید تصمیم بگیری پاورت قرار است چه کاری انجام بدهد:

اصل حرف این است که:


  • ولتاژ ورودی ماژول باید با منبعی که داری جور باشد.
  • ولتاژ خروجی و جریان نامی باید با “بدترین سناریو” روی میزت هماهنگ باشد. اگر می‌دانی یک روز بالاخره می‌خواهی موتور ۴۸ ولت تست کنی، از همان اول ماژولی بگیر که تا ۶۰–۹۰ ولت را پوشش بدهد.
    “اگر پروژه‌ات توان بالاتر لازم دارد و یا بسیار حرفه ای میخوایی ماژول بوست DC 900W 15Aبا نمایشگر رنگی بهترین گزینه برای توست.


ماژول بوست DC 900W 15A با نمایشگر رنگی LCD

کنترل بسیار دقیق ولتاژ و 10حافظه ذخیره سازی



قدم دوم: انتخاب منبع ورودی – قلب ماجرا

بدون ورودی درست، بهترین بوست هم معجزه نمی‌کند. چند انتخاب معمول:

  • آداپتور یا پاور سوئیچینگ ۲۴ ولت صنعتی
  • پاور استیشن‌های آماده ۳S/4S با BMS که خود الکترو اکسپرس هم چند مدل خوب دارد (پاور استیشن ۱۲ ولتی ۳S، ۴S و …).

“اگر حوصله ساخت پک باتری از صفر را نداری، پاور استیشن‌های آماده قسمت منابع تغذیه و پاور استیشن‌ها در ElectroExpress دردسرت را خیلی کم می‌کنند.”

پاور استیشن ترکیبی باتری لیتیومی 12 ولتی 3S با دو لایه و BMS 30A - محافظ شارژ و بالانسر

پاور استیشن ترکیبی باتری لیتیومی 16.8 ولتی 4S با دو لایه و BMS 40 A -امکان نصب محافظ شارژ و بالانسر

پاور استیشن باتری لیتیومی 12 ولتی 3 سل - با امکان نصب محافظ شارژ و بالانسر

مثلاً می‌توانی از “پاور استیشن باتری لیتیومی ۱۲ ولتی ۳ سل با BMS” به‌عنوان ورودی استفاده کنی و روی آن یک بوست قوی سوار کنی؛ اینطوری یک پاور کاملاً قابل‌حمل خواهی داشت که نیازی به برق شهر ندارد و برای تست در محیط‌های خارج از کارگاه عالی است.

  • پک باتری ۳S یا ۴S با BMS جداگانه، داخل جاباتری ۱۸۶۵۰ که باز در سایت موجود است.

قدم سوم: طراحی مدار کلی – قبل از آچار و هویه، کمی فکر

یک طرح ذهنی ساده‌ی پاور ما این است:

منبع DC → فیوز و سوییچ اصلی → ماژول بوست → ترمینال خروجی + ولت‌متر/آمپر‌متر پنلی → احتمالا فن و کنترل دما

چند نکته عملی:

  • فیوز روی ورودی را جدی بگیر؛ فیوز شیشه‌ای یا میکرو فیوز مناسب جریان منبع بگذار (در دسته فیوزهای الکترو اکسپرس انتخاب‌های خوبی هست).
  • اگر توان بالاست، مسیرهای جریان پرقدرت را کوتاه و با سیم ضخیم طراحی کن؛ کابل‌های نازک USB به‌درد ۱۰–۲۰ آمپر نمی‌خورند.
  • روی خروجی، اگر زیاد با بار ناشناخته کار می‌کنی، یک فیوز یا حتی یک ماژول “کنترل جریان XY-L30A” هم می‌تواند نقش محافظ نرم را بازی کند.
    “اگر دوست داری یک لایه کنترل دیجیتال دیگر برای جریان/ولتاژ اضافه کنی، ماژول XY-L30A کنترل شارژ و ولتاژ هم می‌تواند بالای بوست بنشیند و نقش محافظ را بازی کند.”

قدم چهارم: بستن ماژول، باکس و سیم‌کشی – جایی که کار از تئوری می‌رسد به عمل

اینجا همان قسمتی است که بوی فلاکس و قلع می‌دهد 🙂

  • یک باکس معقول انتخاب کن؛ جعبه‌های آماده الکترونیکی که در دسته “کیس و جعبه بردهای الکترونیکی” الکترو اکسپرس هست، برای شروع عالی‌اند.
  • ماژول بوست را طوری جاگذاری کن که هیت‌سینک و فن نفس بکشند؛ بالای باکس سوراخ تهویه یا شیار بزن.
  • اگر از ولت‌متر/آمپر‌متر پنلی جداگانه استفاده می‌کنی، آن را روی پنل جلو جاساز کن. اگر خود ماژول نمایشگر دارد (مثل بعضی بوست‌های دیجیتال)، همان را می‌توانی بیاوری روی پنل.
  • ترمینال خروجی محکم، ترجیحاً ترمینال پیچی تابلوئی، جلو قرار بده.

سیم‌کشی:

  • ورودی: منبع DC → فیوز → سوییچ → ورودی ماژول.
  • خروجی: خروجی ماژول → ترمینال خروجی (در صورت نیاز، سری با آمپرمتر/تستر).

اگر دوست داری پاورت همزمان یک خروجی USB ثابت ۵ ولت هم داشته باشد، خیلی راحت می‌توانی یک “ماژول پاوربانک Type‑C” یا “ماژول رگولاتور افزاینده/کاهنده USB” را هم در باکس جا بدهی. اینجا می‌شود داخل مقاله لینک داد:
“برای این‌که پاور شما یک خروجی USB شارژ هم داشته باشد، اضافه‌کردن یک ماژول پاوربانک Type‑C کار را خیلی تمیز می‌کند.”

قدم پنجم: تنظیم CC/CV – جایی که پاورت شخصیت می‌گیرد

حالا که همه‌چیز سر جای خودش است، باید ماژول را “آدم” کنی:

۱) بدون اتصال بار، پاور را روشن کن.
۲) با مولتی‌متر خروجی، ولتاژ را به یک مقدار معقول تنظیم کن؛ مثلاً ۱۲، ۲۴ یا ۴۸ ولت.
۳) برای تنظیم جریان، یک بار مقاومتی (مثل یک لامپ خودرو یا مقاومت وات بالا) وصل کن و مولتی‌متر را روی جریان ببین. دکمه یا مولتی‌ترن جریان را آن‌قدر بچرخان که مقدار دلخواهت به‌عنوان محدودکننده تنظیم شود.

اینجا تجربه شخصی خیلی به درد می‌خورد:

  • برای تست مدارهای منطقی و آردوینو، جریان را خیلی پایین (مثلاً ۰.۵ تا ۱ آمپر) تنظیم کن تا اگر جایی اشتباه وصل کردی، به‌جای دود کردن آی‌سی، فقط ماژول در CC بماند.
  • برای موتور، جریان را یک‌کم بالاتر ولی با حاشیه امن نسبت به جریان نامی موتور بگیر.


چند سناریوی واقعی برای استفاده از این پاور آزمایشگاهی

 چند مثال روزمره:

  • تست ماژول‌های تغذیه و بردهای خودت:
    پاور را روی ۱۲ ولت، جریان محدود ۱ آمپر تنظیم می‌کنی. اگر جایی اتصال‌کوتاه باشد، به‌جای این‌که ردیف ردیف قطعه قربانی شوند، پاور فقط در جریان ثابت می‌نشیند و ولتاژ می‌افتد.
  • راه‌اندازی و تست LEDهای پرقدرت:
    با یک ماژول بوست قوی‌تر مثل ۱۵۰۰ وات، می‌توانی در خروجی ۳۶، ۵۰ یا ۷۰ ولت بسازی و جریان را مثلاً روی ۱.۵ یا ۲ آمپر محدود کنی؛ برای پروژه‌های “ال ای دی رشد گیاه” یا پروژکتورهای دست‌ساز، این پاور حکم طلا را دارد. می‌توانی در متن به لامپ‌های رشد گیاه و LEDهای سایت لینک بدهی تا کاربر ببیند چه باری را می‌تواند با این پاور تست کند.
  • بازی با موتورهای DC:
    اگر در بخش رباتیک، موتور DC و موتور گیربکس می‌فروشی، خیلی خوب است در مقاله نشان بدهی که “این پاور برای تست همین موتورهایی که اینجا می‌فروشیم عالی است” و به دسته موتورهای DC لینک بدهی.


چند نکته ایمنی کاملاً جدی

اینجا جای شوخی نیست؛ خصوصاً اگر ولتاژ را بالای ۴۰–۵۰ ولت می‌بری:

  • DC با ولتاژ بالا می‌تواند شوک جدی بدهد، مخصوصاً اگر دست خیس یا زمین خیس باشد. همیشه خروجی را با ترمینال ایمن و کاور مناسب ببند.
  • در توان بالا، دما دشمن توست؛ اگر احساس کردی هیت‌سینک و فن کافی نیست، بدون تعارف هیت‌سینک اضافه و فن بزرگ‌تر به‌کار بگیر.
  • فیوز مناسب ورودی و حتی خروجی را فراموش نکن؛ یک فیوز گچی یا فیوز شیشه‌ای درست‌وحسابی هزینه‌اش چیزی نیست، ولی جلوی دو سه ماژول سوخته را می‌گیرد.

 نتیجه‌گیری
ساخت منبع تغذیه آزمایشگاهی با ماژول بوست (افزاینده ولتاژ) روشی ساده، کم‌هزینه و انعطاف‌پذیر برای دستیابی به ولتاژهای بالاتر از منبع اولیه است. این پروژه علاوه بر آموزش اصول طراحی و کار با ماژول‌های افزاینده، امکان استفاده عملی در آزمایش‌های الکترونیکی، تست مدارها و پروژه‌های تحقیقاتی را فراهم می‌کند. با انتخاب صحیح ماژول، رعایت نکات ایمنی و استفاده از هیتسینک یا خنک‌سازی مناسب، می‌توان یک منبع تغذیه پایدار و قابل اعتماد ایجاد کرد. در نتیجه، این روش نه تنها برای علاقه‌مندان به الکترونیک بلکه برای دانشجویان و مهندسان نیز یک راهکار کاربردی و ارزشمند محسوب می‌شود.